به بهانه بیستم مهر روز بزرگداشت یگانه سخن حافظ شیرازی

شب طولانی و سرد یلدا

کودک شاداب بی خبر از فردا

و کلام نابت از زبان مادر

                   شود آیا که در میکده ها بگشایند        

                        گره از کار فرو بسته ما بگشایند

پس از آن نیمه شب یلدایی

تو شدی محرم هر تنهایی

وقت عاشق شدنم، از زبانت گفتم

                  حالی خیال وصلت خوش می دهد فریبم        

                      تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی

و تو با لطف کلام خاطرم آوردی

                  عاشقان را گر در آتش می پسندد لطف دوست       

                       تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم

و من آن صبح سحر که ندایی آمد

با همه روح و توان سخن نغز تو را بر زبان آوردم

                  صبحدم از عرش می آمد خروشی عقل گفت         

                      قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می کنند          

و از این نسخه خط خورده ما

بوی بهبود غم یار بعید است حالا!

پس رهایش کن و امروز دمی، همصدا با من باش

                  حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم 

                   ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان                 

قصه........

 

چه خوب می شد که من یه ادمک چوبی بودم. شیطون . یه پدرژپتو هم داشتم که

تو شبهای زمستونی پالتوشو می فروخت تا واسم کتاب دفتر بخره من برم مدرسه.

بعدش من هی گول روباه مکار و گربه نره رو بخورم. ... نرم مدرسه. بعدش

قلب نداشته باشم. هی کارای بد بد بکنم. بعدش ناراحت بشم که چرا قلب ندارم. یه

پری مهربون خوشگل اون وقت بیاد و بوسم کنه٬ من صاحب قلب بشم.
یه قلب مهربون کوچیک ..اون وقت همه چی قشنگ می شد.

 از دنیای تو قصه ها هم قشنگ تر....

خیلی قشنگ تر....

جوراب پاره و انگشت آزاد

طرح جدول

در جدول عشق، من و تو هیچگاه متقاطع نشدیم، غریبه
 این طرح طراح جدول بود که هر دو در ستون عمودی سقوط کنیم به ناکجا
و بخت یار کسی بود که توانست افقی، از ستونهای شکسته و خط خورده ما عبور کند و به کام دلش برسد
این طرح طراح بود، غریبه...

از دژاوو