تا من؟

یک پیچ کوچه باغ یاس از تو تا انتهای راهمان مانده...

نترس ...شکایتی نیست...خوشبخت باش...

دلنگرانم...از من تا من چند کوچه باغ تاریک و خشک ...

نمیدانم ...سالهاست انجا نرفته ام...ایا خواهم رسید؟

یک!!!

می شمارم...هر چه اعداد بزرگتر...ارزششان کمتر... تو مقدس ترین عدد من را دزدیدی..عدد یک!!

ایرمان

...

تو زندگیمو به لجن کشیدی
همیشه برای یه لقمه غذا باید زبونم دراز باشه
از صبح تا شب غُرغُر می کنم
چون
تو منو یه قورباغه آفریدی خدا!

از دفتر خاطرات دژاوو